Αν η Παλική, η χερσόνησος στη δυτική ακτή της Κεφαλονιάς ήταν χωριστό νησί στην εποχή του Οδυσσέα…

…τότε είναι ιδανική υποψήφια για την πατρίδα του Οδυσσέα, όπως την περιγράφει ο Όμηρος. Βλέπει στα δυτικά, ενώ τα γύρω νησιά βλέπουν ανατολικά· είναι το πιο απομακρυσμένο μέσα στη θάλασσα από την ομάδα νησιών και είναι χαμηλή.

Μια λαμπρή σύλληψη

Κατολίσθηση βράχων στον κόλπο του Μύρτου
Κατολίσθηση βράχων στον κόλπο του Μύρτου, πιθανότατα ενεργοποιημένη από κάποιο σεισμό.

Το 2003 ο βρετανός επιχειρηματίας Ρόμπερτ Μπιτλστόουν είχε μία έμπνευση.

Συνειδητοποίησε ότι ένας θαλάσσιος δίαυλος θα μπορούσε να χωρίζει την Παλική από το κυρίως κομμάτι του νησιού στην ύστερη Μυκηναϊκή εποχή (γύρω στον 12ο αιώνα π.Χ.), αλλά θα μπορούσε να έχει σκεπαστεί στη συνέχεια από κατολισθήσεις ως αποτέλεσμα σεισμών και άλλων μεγάλων τεκτονικών γεγονότων, μετατρέποντας το νησί στη χερσόνησο που βλέπουμε σήμερα.

Ακολουθώντας εξαντλητική έρευνα σε συνεργασία με ειδικούς και κορυφαίους ακαδημαϊκούς, ο Ρόμπερτ Μπίτλστοουν κατάφερε να αντιστοιχίσει μία σειρά από τοποθεσίες στην Παλική που ταιριάζουν με την ομηρική περιγραφή της επιστροφής του Οδυσσέα στην πατρίδα του, περιλαμβανομένου του παλατιού και του λιμανιού της.

Διαβάστε περισσότερα για τις τοποθεσίες κλειδιά που ταυτίστηκαν στην Παλική.

Ο Δίαυλος του Στράβωνα

Γεωγραφία του Στράβωνα, έκδοση του 1620
Η σελίδα τίτλου της έκδοσης της Γεωγραφίας του Στράβωνα από τον Isaac Casaubon, 1620.

Ένα από τα πιο σημαντικά ιστορικά αποδεικτικά στοιχεία για ένα θαλάσσιο δίαυλο προέρχεται από τον Έλληνα γεωγράφο Στράβωνα, που έγραψε τον 1ο αιώνα μ.Χ.

Στην καινοτόμα εργασία του με τίτλο ‘Γεωγραφία’ γράφει για την Κεφαλονιά: ‘Εκεί που το νησί είναι πολύ στενό, σχηματίζει έναν ισθμό σε τόσο χαμηλό υψόμετρο, ώστε συχνά καλύπτεται από θάλασσα από τη μία άκρη ώς την άλλη.’

Το μόνο μέρος που ταιριάζει σ’αυτήν την περιγραφή είναι ο σημερινός κόλπος του Λιβαδιού- ο κόλπος που χωρίζει το κεντρικό κομμάτι της Κεφαλονιάς από τη χερσόνησο της Παλικής στα δυτικά του.

Σήμερα η υποτιθέμενη τοποθεσία του Διαύλου του Στράβωνα είναι γνωστή ως κοιλάδα της Θηνιάς. Αλλά στο υψηλότερο σημείο της βρίσκεται 180 μ πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας.

Υπάρχει λοιπόν ένδειξη ενός σεισμού με κατολίσθηση αρκετά μεγάλου ώστε να γεμίσει ο δίαυλος σε τέτοιο βάθος;

Σάμη και Δουλίχιον

Λεπτομέρεια από τον Χάρτη της Αρχαίας Ελλάδας του d’Anville, 1794
Λεπτομέρεια από τον Χάρτη της Αρχαίας Ελλάδας του d’Anville, 1794. Η Ιθάκη περιγράφεται ως “ίσως επίσης Δουλίχιον”.

Τα άλλα νησιά που αναφέρει ο Όμηρος μπορούν επίσης να αναγνωριστούν. Η πόλη της Σάμης βρίσκεται στην ανατολική ακτή της Κεφαλονιάς και υπάρχουν πολλές ιστορικές αναφορές στη Σάμη ως το προηγούμενο όνομα της Κεφαλονιάς.

Στη σημερινή Ιθάκη είχε συχνά δοθεί το όνομα Δουλίχιον σε ιστορικές καταγραφές, από τον Βιργίλιο μέχρι τους Ενετούς.

Η κυριότερη του πόλη, που ονομάζεται τώρα Βαθύ, ονομαζόταν Δολίχα μέχρι το 1675, όταν την επισκέφτηκε ο Ζακόμπ Σπον (Jacob Spon) και ο Σερ Τζορτζ Γουέλερ.